Gözlerin,sözlerin,ellerin olmadan,sen olmadan geldi yine bir akşam üstü!yokluğun sanki tarifsiz bir acı! Sen yoksun ya amaçsız yaşıyormuşum gibi,sen yoksun ya herşey yarım sanki!Her geçen gün biraz daha eksiliyorum; biraz daha sensiz kalıyorum!..Biliyorum ki başlayan her yeni gün beni senden biraz daha uzaklara götürüyor. Ben burda seni sensiz yaşıyorum;sensiz ve kimsesiz.Yaptığım yaşadığım herşey yarım sanki... Keşke bizim için birazcık umut olsaydı. yanında uyanabilmek için bişerler yapabilseydim.Ama o kadar acizimki...Çabalıyamıyorum bile aşkım için.Seni ne kadar sevdiğimi ne kimseye anlatabiliyorum ne de sevdamı yaşayabiliyorum. Bu hayatın bir köşesinde ben,diğer köşesinde de sen yaşıyorsun! Öyle uzak öyle imkansızsın ki! Unutmak içten değil yaşamaksa imkansız...!Şu kalbim seni her düşündüğümde öyle hızlı çarpıyorki, öyle heyecanlı ,öyle hayat doluki...!Keşke kendimi böylesine mahkum etmeseydim senden ayrı bi hayat! Aslında seçtiklerime üzülmüyorum.Ben sensiz geçireceğim bu ömre üzülüyorum.hep içimde olacaksın. Hep yüreğimin en gözde yerinde... Yıllar sonra adını anmadan geçireceğim günlerde olacak,senin için hıçkırıklara boğulduğum günlerde...Hep en yakınımda,hemde hep en uzağımda olacaksın... Ya yüreğimdeki acı?! O hiç gitmicek beni terk etmiyecek değilmi? Hayır hayır gitsin istemiyorum! bigün seni tamamen kaybedersem senden bana tek kalacak şey o...Ve ben o tek hatıradan nasıl vazgecebilirimki? Bilirim bu gönlüm bir sen daha bulamayacak,bulmayacak! Hep hiç göremediğim, hiç dokunamadığım,yaşayamadığım olacaksın! yeri hiç dolmayanım olacaksın...! Bak yine oldu o sessiz kör karanlıklar! Gitmem gerekiyo artık sevdiğim. Günlük hüzün randevusu vakti geldi çattı.Geç kalmamalıyım! Şu aralar en yakın arkadaşım hüzün onuda kaybetmek istemem...