İNSAN OLMAK

İnsan, biraz çocuk olmalI, bir balon gördüğünde istiyorum diye tutturup ağlayabilmeli. 

İnsanın bir annesi olmalı eteğini çekiştirebileceği,

İnsan, yolda yürürken biraz da etrafına bakmalı değişik hayatları görmek için...

İnsan, gecenin bir vakti yatağından fırlayıp seni seviyorum diye bağırmalı!

İnsan, gecenin bir vakti yatağından fırlayip seni seviyorum diye bağırabileceği sevgilisi olduğuna inanmalı... 

insan,sabah uyandığında yatağının başucunda bir gül ile bir not bulmalı: "Uyandırmaya kıyamadım... "  

İnsan, heyecan duymalı yeni günün getirdiği ışıklar için... 

İnsan, sinirlenmeli, kavga etmeli inandığı değerler için.

İnsan, arada aşık olmalı sonunda acı olduğunu bilerek... 

İnsan, bazen de sarhoş olmalı, bir türkü tutturup sokakları arşınlamalı. 

İnsan, anlamsızca beklemeli telefonun çalmasını, belki arayan odur diye...

İnsan, efkarlanmalı tabi biraz da; belki hiç olmayacak şeylere sırf efkar olsun diye... 

İnsan, ara ara kocaman olmalı dünyalar kadar; herkesi kucaklamalı. 

İnsan, bazen kendi olmalı bazen herkesten bir parça...

İnsan bazen de aptal olmalı inanmak istediği şeylere inanmalı.  

İnsan, gerçek olmalı rüya görebilmek için... 

İnsan, ölmeli zamanı gelince; ama "zamani" gelince... 

Velhasıl güzelim, İNSAN OLMAK zor zanaat...