Biliyorum daha dün telefonla konuştuğumuzu biliyorum iyi olduğunu biliyorsun iyi olduğumu peki ya bu mektup niye işte onu bilmiyorum.ama kıskançlık olabilir 20 yaşıma gelmeme rağmen hala mektup yazmamış olmak olabilir.senin hala sakladığın dayımın mektupları gibi kızın olarak-hemde ilk-benim mektuplarımın da o sandıkta senin çeyiz sandığında saklanma zorunluluğu daha büyük etken bu mektubu yazmamda, elimdeki kalemden masada duran kağıttan... şimdi üzüldüğünü görebiliyorum sanki...benim hemen orda olmamı istediğini tahmin ediyorum...ama bil benim kadar isteyemezsin bunu çünkü sen sana layık olamayan kızını özlüyorsun bense kusur bulamadığım annemi... bu cümlelerin benden çıktığına şaşırıyorsun belki de...haklısın... bildiğim cümleler değil bunlar yada bildiğimi kimsenin bilmediği cümleler bunlar...hepsini özlem öğretti bana önce onun gücü karşısında yıkılmayı sonra toplanıp ayağa kalkmayı öğretti .artık illa bir elveda hatırlayacaksam otogarda ağlayarak otobüse baktığın anı değil beni ilkokulda ortaokulda lise de okula gönderirken bana baktığın anı hatırlıyorum... yemeği veren aşçı merak etmiyor doyduğumu...sormuyor yarın ne yemek istediğimi... ona alışamadım biraz ama çalışıyorum inan.merak etme dediğim gibi yemekler güzel bir tek kusurları var burda yemeklere ANNE eli değmiyor.burası oralara benzemiyor bende heryerde aynı gökyüzüne bakıyorum özellikle sana yakın olan yöne doğuya... yahu ne diyecektim nerelere geldi konu. ben bu mektubu anneler gününü kutlamak için gönderdim... aklıma gelen vede elimden gelen en iyi hediye bu.ayakları altındaki cennetten daha güzel annemin anneler günü kutlu olsun. var olduğundan dolayı sonsuz teşekkürler. seni çok seviyorum (daha önceleri söylemeyi unutmuş olabilirim) ANNE SENİ ÇOK SEVİYORUM